Termin „afirmacja” z pewnością nie jest obcy większości z nas. Niektórzy zetknęli się z nim zgłębiając tematy rozwoju duchowego, inni podczas pracy nad rozwojem osobistym, jeszcze inni usłyszeli go od znajomych zafascynowanych ezoteryką, a kolejni poznali go ucząc się psychologii. Afirmacja to każda myśl, którą stale powtarzamy w swojej głowie. Przyjrzyjmy się temu zjawisku nieco bliżej.
Niewątpliwie często mamy w umyśle takie myśli, które powracają raz za razem albo powtarzamy je sobie oczekując na jakieś wydarzenie. Weźmy na przykład boksera przed walką – afirmuje on zdania w stylu: „jestem zwycięzcą”, „ciężko trenowałem i jestem dobrze przygotowany”, „muszę wygrać” (to przykłady afirmacji pozytywnych). Z drugiej strony, wyobraźmy sobie chłopaka, który widzi zbliżającą się koleżankę, w której jest zadurzona – prawdopodobnie powie sobie: „co ja jej powiem, przy niej wyglądam jak przegryw” (afirmacja negatywna). Najczęściej nie są to myśli oderwane od rzeczywistości, tylko dotyczące naszych relacji, obowiązków, zajęć czy rozrywek, z którymi stykamy się na co dzień.
Natura afirmacji
Afirmowanie w drugim znaczeniu, jakie tu przyjmuję, to świadome wykorzystywanie myśli jako narzędzia w celu dokonania zmiany w naszej osobowości (na którą składają się takie elementy jak charakter, wygląd, stan posiadania czy sfera duchowa). Wiele osób sięga po afirmacje, ponieważ nie akceptują swojego wyglądu i chciałyby zmienić niektóre aspekty fizyczne. Dla jednych może to być zmniejszenie masy ciała i osiągnięcie smuklejszej sylwetki, dla innych nabranie większej masy mięśniowej i wysportowanej budowy ciała. Niekiedy celem jest także wzrost atrakcyjności fizycznej dla potencjalnych partnerów życiowych.
Jednak afirmacje nie służą tylko przeobrażeniom cielesnym. Równie często ludzie wykorzystują tę metodę, pragnąc poprawić swoje samopoczucie psychiczne i osiągnąć większe zadowolenie z życia. Motywacją może być chęć bycia szczęśliwszym, radośniejszym, pełniej doświadczającym każdej chwili. Powodów skłaniających do podjęcia pracy nad sobą za pomocą afirmacji jest naprawdę wiele. W tym momencie pojawia się zasadnicze pytanie: w jaki sposób i jakimi metodami afirmować, aby było to skuteczne i przyniosło upragnione rezultaty? Kluczową zasadą jest wypowiadanie zdań, z którymi w pełni się utożsamiamy i w które całkowicie wierzymy. Powtarzane afirmacje muszą być dla nas prawdziwe i szczere. Działajmy zatem w sposób zaplanowany i metodyczny.
Na początku zdefiniujmy jasno swój cel, marzenie czy pragnienie, a następnie rozłóżmy je na mniejsze, bardziej przystępne elementy. Najlepiej rozpocząć od pojedynczych, drobnych i nawet pozornie błahych afirmacji, by stopniowo rozszerzać ich zakres wraz z kolejnymi postępami. Kluczowe jest, aby na początku skoncentrować się na małych i konkretnych sprawach – w ten sposób wypracujemy w sobie trwałe nawyki i przyzwyczajenia związane z afirmowaniem.
Łączenie afirmacji z działaniem
Niezwykle istotne jest łączenie powtarzanych afirmacji z konkretnymi działaniami w realnym świecie. Takie połączenie słów i czynów znacząco wzmacnia efektywność samych afirmacji, przekazując naszej podświadomości spójne informacje zwrotne. Co więcej, praktykowanie afirmacji w parze z działaniami zwiększa naszą sprawczość – poczucie kontroli nad własnym życiem i zdolność do wprowadzania zmian. Im więcej będziemy robić, tym więcej będziemy w stanie zrobić, podnosząc jednocześnie jakość naszych poczynań poprzez łączenie ich na wyższym, bardziej zaawansowanym poziomie.
Warto również czerpać z zasobów własnej pamięci i doświadczeń – niech stosowane przez nas afirmacje wynikają z naszej przeszłości lub się z nią łączą. Pozwoli to ugruntować przekonanie o ich prawdziwości. Kluczowe znaczenie ma także sposób formułowania samych afirmacji. Najlepiej używać prostych zdań twierdzących, w czasie teraźniejszym, zawierających słowa potwierdzające naszą sprawczość i możliwość wpływania na rzeczywistość. To podstawowe zasady, jednak reszta zależy od indywidualnych preferencji każdego z nas oraz tego, co może oddziaływać na nas najmocniej i jest spójne z naszymi celami. Pamiętajmy też, by nie dopuścić do zrutynizowania i zanudzenia naszych afirmacji.
Wybierzmy zatem jedną afirmację i stosujmy ją przez pewien czas. Jeżeli jednak zauważymy, że nie wywołuje ona w nas żadnych skojarzeń, emocji czy przeżyć wewnętrznych, zmieńmy ją na nową, bardziej przemawiającą do naszego wnętrza. Nie śpieszmy się jednak z tą zmianą – na wszelkie procesy transformacji potrzeba czasu. Zgodnie z zasadą „mniej oznacza więcej”, wraz z upływem dni i tygodni będziemy stopniowo się rozwijać – nie czekajmy biernie na zmiany, one same się ujawnią, gdy tylko będziemy gotowi je przyjąć.
Akceptacja i kierunek rozwoju
Pamiętajmy, że głównym celem praktykowania afirmacji nie jest dokonanie całkowitej przemiany i stanie się kimś zupełnie innym. Afirmacje mają służyć wzmocnieniu i rozwinięciu naszych pozytywnych cech, talentów i umiejętności, a nie odrzuceniu i zupełnej zmianie tego, kim jesteśmy. Zamiast skupiać się na tym, czego nam brakuje, poszukujmy w sobie tego, co dobre, czego już się nauczyliśmy, z czego możemy być dumni i co sprawia nam radość. To właśnie te aspekty powinny stać się fundamentem naszego dalszego rozwoju osobistego poprzez praktykę afirmacji.
Kluczem do osiągnięcia trwałych zmian jest akceptacja i pokochanie siebie takimi, jakimi aktualnie jesteśmy – ze wszystkimi zaletami i wadami. Nasz umysł i świadomość mogą bowiem posunąć się do przodu jedynie o niewielki krok, który mieści się w granicach ich obecnych możliwości. Jeśli jednak wskażemy im wyraźnie pierwszy, drugi, trzeci i kolejne kroki do wykonania, z czasem poprowadzą nas tam, gdzie będziemy chcieli się znaleźć. Właśnie taką wskazówką, mówiącą świadomości, na co ma się koncentrować i w jakim kierunku zmierzać, są nasze myśli i afirmacje.
Nie musimy od razu dokonywać olbrzymich zmian. Wystarczy, że zaczniemy od małych, acz konkretnych kroków, wzmacniając je poprzez regularną praktykę afirmacji. Z czasem i cierpliwością nasze wysiłki przełożą się na trwałe rezultaty, sprawiając że staniemy się najlepszą wersją samych siebie. Pamiętajmy, by podstawą tego procesu była akceptacja i docenienie tego, kim już jesteśmy. To solidny fundament, na którym możemy budować swój dalszy rozwój.